Turcja - Dlaczego warto pojechać

Riwiera Turecka to kraina słynąca z ciepłego morza, wspaniałych gór i pięknych krajobrazów. Oferuje wakacje, które sprawią, że każdy kto odwiedzi to miejsce, będzie mógł podzielić się niezapomnianym przeżyciem. Riwiera jest jednym z największych i najważniejszych regionów turystycznych Turcji. Wspaniałym elementem krajobrazu są tropikalne palmy i błękitna woda Morza Śródziemnego. Riwiera Turecka jest znakomitym punktem wypadowym na wycieczki np: do Aspendos, Kapadocji, Pamukkale.

Jednym z najbardziej znanych kurortów wypoczynkowych, leżącym na wybrzeżu Riwiery Tureckiej u podnóża skalistego półwyspu jest Alanya. Nad miastem góruje XIII-wieczna twierdza seldżucka z specyficzną czerwoną wieżą i murami obronnymi o długości ponad 6 km. Alanya słynie z szerokich, czystych  i zadbanych plaż  z których najbardziej znaną jest Plaża Kleopatry. Według legendy kąpieli zażywała na niej sama królowa Egiptu. Warto poświęcić uwagę na nadmorskie groty i jaskinie ukryte wzdłuż wybrzeża: Grota Kochanków, Grota Piratów i Jaskinia Fosforyzująca. Można je zwiedzić wyruszając z portu miejskiego w rejs statkiem. Wieczorami Alanya kusi licznymi dyskotekami, pubami, barami i klubami nocnymi, w których zabawa trwa do białego rana.

Kolejnym przepięknym regionem nad morzem w otoczeniu niesamowitej przyrody jest Kemer. Sposobów spędzania wolnego czasu jest mnóstwo. Rozrywki sportowe i kulturalne, atrakcje przyrodnicze oraz wspaniałe pamiątki antycznego świata. Region Kemer to niemal wyidealizowany krajobraz wspaniałej dzikiej przyrody, oraz antycznych ruin. Okoliczne miejscowości pełne zabytków starożytności to raj dla miłośników zwiedzania. Miłośnicy sportów też znajdą tu coś dla siebie. Kemer, Beldibi czy Tekirova oferują mnóstwo możliwości aktywnego wypoczynku.

Belek jest miasteczkiem uznawanym za najbardziej luksusowy kurort Turcji; znane głównie z luksusowych hoteli o najwyższym standardzie i znakomitych pól golfowych. Samo Belek jest malutką miejscowością, położoną wśród terenów gęsto zalesionych przez sosny, przy szerokiej, piaszczystej plaży. Posiada doskonale rozwiniętą bazę do uprawiania sportów wodnych: windsurfingu, żeglarstwa i nart wodnych.

To tylko niektóre opisane atrakcje turystyczne czekające na turystów wybierających się na Riwierę turecką. Turcja w swej ofercie turystycznej ma jeszcze wiele innych atrakcji.

Turcja - Informacje ogólne

Położenie

Turcja leży w Azji Zachodniej i południowo-wschodniej Europie, nad morzami: Śródziemnym, Egejskim, Czarnym i Marmara. Zajmuje cały półwysep Azja Mniejsza.Skrajne punkty: północny 42°05'N, południowy 36°00'N zachodni 26°00'E (wyspy na Morzu Egejskim), wschodni 44°50'E. Państwo kształtem zbliżone do prostokąta mierzy 1500 km długości i 600 km szerokości.

Historia

Republika Turcji powstała po I wojnie światowej na gruzach Imperium Osmańskiego. Od XVIII wieku siła tego Imperium ulegała coraz większemu osłabieniu, którego konsekwencją były częściowe rozbiory po I wojnie światowej. Wiosną 1916 roku Turcy wraz z plemionami kurdyjskimi na terenie Armenii Zachodniej dokonali rzezi Ormian, które w wielu krajach uznano za zbrodnię ludobójstwa. Między rokiem 1919 a 1922 toczyła się wojna grecko-turecka. Latem 1920 roku (10 sierpnia 1920) w Sèvres pod Paryżem Turcja podpisała traktat pokojowy z państwami Ententy, na mocy którego Grecji m.in. przyznano większość terenów europejskich Turcji, zachodnie wybrzeże Półwyspu Anatolijskiego ze Smyrną. Armenii przyznano Kars, większą część Pontu z okręgiem Trapezunt (dzisiejszy Trabzon) i górę Ararat wraz z jeziorem Wan.

Kemal Atatürk, przywódca ruchu narodowego (młodoturków), dążący do przywrócenia Turcji choć części terytoriów zabranych jej po I wojnie światowej, nie chciał pogodzić się z tym faktem i na podstawie Sojuszu o Wzajemnej Przyjaźni i Współpracy z RFSRR jesienią 1920 Turcja i Rosja Sowiecka dokonały agresji przeciwko Armenii. W 1923 miała miejsce wymiana ludności między Grecją i Turcją, w ramach której, kierując się kryteriami wyznaniowymi, a nie językowymi, przesiedlono do Turcji ok. 420 tys. osób wyznania muzułmańskiego, a do Grecji trochę mniej niż 1,5 mln. osób wyznania prawosławnego, uwzględniając przy tym liczbę wcześniejszych wychodźców z okresu wojny.

Turcy imigrowali głównie z rejonów wybrzeża Morza Egejskiego, wybrzeża Morza Czarnego, oraz Kapadocji. W myśl umowy, liczne mniejszości Tureckie pozostały na terenie greckiej i bułgarskiej Tracji Zachodniej.24 lipca 1923 roku traktat w Lozannie zrewidował postanowienia terytorialne traktatu z Sèvres i zminimalizował ograniczenia suwerenności Turcji do kwestii demilitaryzacji cieśnin Bosfor i Dardanele oraz pogranicza turecko-greckiego i turecko-bułgarskiego w Tracji. Traktat ten ustalił do dziś istniejące granice Turcji.

Klimat

Turcja znajduje się w strefie klimatu podzwrotnikowego, który na wybrzeżu posiada odmianę morską, zaś we wnętrzu kraju nabiera cech typowych dla klimatu kontynentalnego. Obszary nadbrzeżne południa i zachodu znajdują się pod wpływem klimatu podzwrotnikowego o jego śródziemnomorskiej odmianie. Północne wybrzeże Turcji jest zaliczane do lokalnego klimatu czarnomorskiego, który posiada więcej cech typowych dla klimatu umiarkowanego niż podzwrotnikowego. W górach występuje klimat górski (piętrowość klimatyczna), gdzie temperatury obniżają się wraz ze wzrostem wysokości.

Latem, gdzie najcieplejszym miesiącem jest lipiec, temperatury mają przebieg południkowy z uwzględnieniem rzeźby terenu. Na Wyżynie Armeńskiej jest chłodno. W mieście Kars leżącym na wysokości 1750 m n.p.m. średnia termiczna dla lipca to 17 °C. Na północnym wybrzeżu lata są dość ciepłe i średnie wartości wahają się od 23 do 24 °C. W Ankarze jest nieco cieplej, ale tu wpływ na temperatury ma kontynentalizm niż położenie geograficzne. Średnie wartości oscylują w granicach 24-26 °C, w ciągu dnia panują upały, zaś w nocy jest chłodno. Najcieplej jest na południowym wybrzeżu, gdzie średnie wartości wynoszą około 29 °C. Podobnie jest na wybrzeżu zachodnim, w rejonie Izmiru temperatury wynoszą około 28 °C.

Co zabrać?

Warto pamiętać o mocno palącym słońcu , które świeci nad Turcją. Koniecznie trzeba się zaopatrzyć w okulary słoneczne, kremy do ciała z filtrem UV, oraz odpowiednie nakrycie głowy.

Zabierzcie ze sobą aparat , ale podczas fotografowania niektórych miejsc należy zapytać o zgodę na zrobienie zdjęcia.

Karty kredytowe takie jak American Expres i Visa są powszechnie akceptowane tylko w dużych obiektach turystycznych. Czeki podróżne najlepiej jest mieć w dolarach; poza ośrodkami turystycznymi są przyjmowane też w wypożyczalniach samochodów

Ciekawostki

Nie należy ryzykować kupując antyki z nieoficjalnych źródeł. Turcja jest dumna ze swojej bogatej kultury i starannie ją chroni. Nie wolno wywozić z kraju żadnych antyków.

W tradycji tureckiej zachowało się również nie wskazywać nikogo palcem, pokazywać podeszwy swojej stopy lub buta, czy bez umiarkowania publicznie całować i ściskać osobę płci przeciwnej. Takie postępowanie uważane jest za obraźliwe i niestosowne.

Przez względy religijne Turcy nie używają papieru toaletowego. W łazienkach dla turystów zazwyczaj jest papier, jednak należy pamiętać, że nie wrzuca się go do sedesu, lecz do stojącego obok pojemnika.

Kuchnia

Kuchnia turecka to kuchnia wywodząca się z terytorium Turcji, swoje bogactwo zawdzięczać może potrawą pochodzącym z różnych regionów osmańskiego imperium.

Warzywa często są traktowane jako osobne dania, smażone z cebulą i pomidorami w bardzo dużej ilości oliwy z oliwek, z solą, cukrem, czasem czosnkiem, podawane na zimno. Jednym z bardziej znanych dań tego rodzaju jest imambayıldı - faszerowany bakłażan w oliwie. Najsłynniejsze danie – kebab (danie z rusztu lub smażone w małych kawałkach) – jest przykładem współczesnej, prostej kuchni tureckiej.

Turcy piją herbatę podawaną w małych szklaneczkach w kształcie tulipanów, bardzo gorącą i słodką. Natomiast kawa podawana jest na trzy sposoby: słodka şekerli, bez cukru sade i półsłodka orta. Popularne są także soki i napary wiśniowe i jabłkowe. Narodowym napojem Turków jest raki, anyżowa wódka o lekkim smaku lukrecji. Podawana silnie schłodzona i zmieszana pół na pół z wodą staje się koloru mlecznego i nazywana jest "mlekiem lwa". Do raki podaje się meze.